ERIKA VILJOEN kom van ’n skaapplaas in die Noordoos-Kaap, van goeie ou Afrikaner-afkoms, waar sy niks anders as die eenvoud van die plaaslewe geken het nie. Toe word sy ’n swerwer, ontdekker, woordvraat, verloopte Afrikaner, huisskepper, moeder. In haar diep middeljare weet sy dat daar geen groot uitbarsting van wonder en faam is waarop ons kan reken nie, die ou lewe ry jou soms bloots, maar vir vrede in jou hart kan jy nooit genoeg dankie sê nie. Nou is sy ’n trotse “crone”, ’n mama van twee vlieënde arende, ’n voornemende boerin, ’n stoepsitter met haar Geliefde.

Leave a comment